η παραπανω ιδεα αποτελει μια πρωτοτυπη λυση για το προβλημα διατήρησης μιας χαμηλης αλλα σταθερης θερμοτητας εσωτερικού χώρου σε κτήριο με μεγάλη θερμική μάζα (λόγω πέτρινων τοίχων) το οποίο χρησιμοποιείται σποραδικά. Μ αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται άμεση θερμική άνεση με ελάχιστη επιπλέον θέρμανση, όταν το κτήριο απαιτείται να λειτουργεί, υπερβαίνοντας το πρόβλημα κτηρίων με πέτρινους τοίχους που μένουν κλειστά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η λύση έχει προταθεί σε αντιστοιχία με τα αρχιτεκτονικά στοιχεία του κτήρίου (παράθυρα μόνο με τζαμιλίκια χωρίς σκούρα/παντζούρια) και τον προσανατολισμό του.